exgames.pl

Wydana pierwotnie na Amigę, a po ogromnym sukcesie przekonwertowana na wszelkie inne platformy growe (PC, Atari, SNES, Sega MegaDrive, Jaguar itp.) z miejsca stała się produkcją kultową, porażającą swoim wykonaniem i idealnym poprowadzeniem fabuły. Te kilkanaście lat temu większość z nas była wtedy młodziakami i możecie sobie tylko wyobrazić jak Inny Świat wpłynął na nasze postrzeganie elektronicznej rzeczywistości.


Niestety duża część dzisiejszej młodzieży o tym tytule albo nie słyszała, albo też ma blade pojęcie o czym mowa w tej recenzji. Na szczęście Eric postanowił wyprodukować i wydać specjalną wersję swojej kultowej gry, przystosowanej do dzisiejszych standardów w kwestii systemu operacyjnego i rozdzielczości obsługiwanych przez monitory. Dzięki temu Another World - Collector s Edition może poszczycić się możliwością odpalenia na okienkowym systemie operacyjnym firmy Microsoft (poprzednio - DOS) oraz przystosowaniem do wysokich rozdzielczości ekranu (przedtem jedynie 320x200 pikseli), dzięki czemu przysłowiowy Kowalski będzie mógł bez problemu i bez żadnych wymyślnych konfiguracji zagrać w tą grę na swoim super hiper sprzęcie, ciesząc przy okazji ulepszeniami w grafice.

 

Łaaałrrrrrr!!

 

Bo właśnie tym co wyróżnią tą reedycję od pierwowzoru, to właśnie przystosowanie silnika gry do prezentacji w wysokich rozdzielczościach, nieznacznie zmieniona muzyka, podrasowane tła w grze oraz bonusy w postaci premierowych materiałów udostępnionych przez autora. Wszystko inne jest takie samo jak te szesnaście lat temu - bohaterowie, świat, mechanika rozgrywki i fabuła.

Ta ostatnia opowiada o pewnym naukowcu nazwiskiem Lester Knight Chaykin , który w wyniku eksperymentu ląduje na zupełnie obcej planecie, pełnej niebezpieczeństw, niespotykanych dotąd okazów fauny i flory oraz nieprzychylnych naszemu doktorkowi mieszka?ców, zupełnie odmiennego świata od tego, w którym nasz bohater dotąd żył. Szybko pojmany w niewolę przez tajemnicze, zakapturzone postaci, będzie musiał przy pomocy swojego towarzysza z celi - tubylca tej nieprzychylnej nam planety - odnaleźć drogę ucieczki i być może sposobu na powrót do domu, gdzie czeka na niego najnowszy model Ferrari.

 

W ten sposób uzupełniana jest amunicja

 

Historia wydawać się może niezbyt oryginalna i wyszukana, ale są to tylko pozory. W dalszej części rozgrywki czekają na Gracza nieoczekiwane zwroty akcji, pełne niebezpiecze?stw sytuacje, wzruszające chwile. Wszystko to podane w naprawdę wyszukanej formie, jakiej nie powstydziliby się w swoich produkcjach najwięksi reżyserzy naszych czasów.

Tym jednak, co przyczyniło się do spektakularnego rozgłosu Another World na świecie była w dużej mierze oprawa graficzna. Nigdy wcześniej na ekranie telewizora (mówimy teraz o pierwszej wersji na Amigę) nie można było ujrzeć tak wspaniałych, pełnoekranowych i świetnie wyreżyserowanych filmików. Autor Another World wykorzystał do tego celu grafikę wektorową, która pozwalała na ultra płynne, niespotykane dotąd ruchy bohaterów i świetnie wyreżyserowane sceny sytuacyjne.


Filmy te można było oglądać prawie na każdym kroku. Scenek śmierci głównego bohatera były chyba dziesiątki, nie licząc tych sytuacyjnych przypisanych do konkretnych czynności wykonywanych w grze. Na dodatek Gracza urzekał brak jakichkolwiek skoków jakościowych pomiędzy tym co można było zobaczyć na filmach, a tym co widziało się już w samej rozgrywce. Tu i tam była wspaniała grafika i przecudownie zaanimowane ruchy postaci.

Dołóżmy do tego bogaty arsenał ruchów, w który wyposażony był młody fizyk, takich jak pływanie, skakanie nad przepaścią, posługiwanie się bronią laserową, unikanie spadających na głowę skał, czy skoki nad krwiożerczymi istotami. A to tylko część tego co potrafi Lester, o całej reszcie musicie przekonać się sami zagrywając się w ten tytuł.

 

Wejście smoka

 

Inną mocną cechą tej gry jest brak monotematyczności w rozgrywce. Jako, że Another World można bez zbędnych ceregieli zakwalifikować jako platformówkę z elementami strzelaniny, to w żadnym wypadku nie będziecie skazani na typowe w tych gatunkach przeciąganie struny, tylko po to by wydłużyć czas rozgrywki. Akcja zmienia się jak w kalejdoskopie. Raz uciekamy przed przypominającym skrzyżowanie wyrośniętego goryla z panterą zwierzaka, innym razem próbujemy przecisnąć się przez labirynt kanałów wentylacyjnych, by już chwilę potem wymierzać mocnego kopniaka w krocze obcego.

Nieodzownym elementem przy przechodzeniu gry, będzie zdobyty prawie na samym początku pistolet laserowy. Z pozoru prosta pukawka nie raz i nie dwa uratuje nam i naszemu towarzyszowi życie, wykorzystując do tego celu nie tylko siłę rażenia, ale też możliwość utworzenia, po uprzednim przytrzymaniu klawisza odpowiedzialnego za fire, bariery osłonnej chroniącej przed wrogimi strzałami. To jeszcze nie wszystko. Przytrzymując klawisz spustu jeszcze dłużej utworzymy kulę energii, która ukruszy co bardziej podatne na nią ściany.

 

 

Tym jednak co najbardziej urzeka Gracza, który zasiadł przed tą produkcją, to niepowtarzalny klimat. Nie mija nawet minuta od rozpoczęcia rozgrywki, kiedy zagłębiamy się w świat stworzony przez Erica Chahi, z wypiekami przechodząc kolejne etapy w Another World. A kiedy ostatnia scena mignie nam przed oczami, wtedy w naszym sercu pojawia się żal, że to już jest koniec. Bo co by tu dużo mówić, jeśli już przeszedłeś tą grę kilka, jeśli nie kilkanaście razy, to na uko?czenie całości wystarczą Ci 2-3 godziny ciągłego grania. Krótko, lecz dość intensywnie.

 

 

Czy warto zainteresować się grą, która została wydana prawie 16 lat temu? Jeśli zadałbyś to pytanie jakiemukolwiek człowiekowi z branży gier, to by Cię w najlepszym wypadku po prostu wyśmiał i pogratulował ignorancji. W Another World trzeba zagrać! Nieważne, czy Twoją pierwszą platformą do grania była PS2, czy też może C64. W ko?cu, według MobyGames gra zdobyła tytuł dosowej gry wszech czasów, z czym się osobiście zgadzam.

Na co więc czekacie? Odpalamy Another World i gramy!

SETH